به گزارش خوزستان جام، چند ساعتي است كه با خود خلوت كرده ام، آنقدر حرف براي گفتن دارم كه به مانند كوهي روي دلم سنگيني مي كند؛ حرف هايي كه مانند استخوان در گلويست، با چه كسي درد و دل خود را در ميان بگذارم؟؟ تا كِي همچون اهالي اصيل فوتبال مي توانم اين دردها […]

به گزارش خوزستان جام، چند ساعتي است كه با خود خلوت كرده ام، آنقدر حرف براي گفتن دارم كه به مانند كوهي روي دلم سنگيني مي كند؛ حرف هايي كه مانند استخوان در گلويست، با چه كسي درد و دل خود را در ميان بگذارم؟؟ تا كِي همچون اهالي اصيل فوتبال مي توانم اين دردها را در خود نگه دارم؟ بعد از ساعت ها فكر آن هم چرا و به چه دليلي سكوها جايي امن براي تماشاگران اصيل فوتبال نيست؟

هنوز نمي دانم كه چرا سيروس پورموسوي كه طي ربع قرن اخير در كسوت مربيگري تيم ها مختلف خوزستان از ليگ هاي پايه تا بزرگسالان مورد هجمه برخي بي معرفتان قرار گرفت؟

نمي دانم تا چه زماني مربيان خوزستان كه اخلاق مداري و اعتقادات را همواره سرلوحه خود قرار داده اند، بايد اين همه اهانت ،توهين،نامهرباني و شرايط سنگيني را تحمل كنند.

در واقع؛در ورزش ما قهرمان كشي،بدعت شده و آنهايي كه با مفاخر ورزشي خوزستان و فوتبالش چنين مي كنتد،خائن هستند و خودزني مي كنند.

در پايان از تمامي نيروهاي مستقل و از تمامي انسان هايي كه به موفقيت فوتبال خوزستان عشق مي ورزند و به فداكاري هاي جوانان اين مرز و بوم اعتقاد و اعتماد دارند و از مربيان زحمتكش و دلسوخته اي كه در گوشه گوشه اين استان به بارور شدن استعدادهاي جوان اين خاك مقدس كمك مي كنند خواستارم از امثال جواناني چون سيروس پورموسوي ها حمايت كنند.

و در پايان ،سيدِ دوست داشتنی فوتبال خوزستان از تو ميخواهيم كه بماني و مبارزه کني !!!
جنس تو از شرافت،پاکی و مردانگی است!

رضا صفات-ژورناليست ورزشي ٢١ بهمن ٩٦